Kominn tími til... 
Ég þakka fyrir allar afmæliskveðjurnar...hvort sem að þær voru hér á blogginu, á facebook eða bara bókstaflega in my face einhverstaðar út á götu. Kallinn bara orðinn 22 ára gamall...ótrúlegt hvað þessar tölur breytast alltaf en aldrei maðurinn sem fylgir þeim...svona er þetta.
Það sem mig langar nú fyrst að ræða um er DREAM THEATER!! 
Alma gaf mér semsagt miða á Dream Theater í London...djöfull var ég ánægður með það. Þetta voru vægast sagt frábærir tónleikar og er hægt að segja það að kallarnir verða bara betri með árunum. Auðveldlega er hægt að sjá það ef horft er á öll dvd'in sem þeir eru búnir að gefa út...verða bara þéttari og betri með árunum. Söngvarinn James LaBrie var nú alltaf veiki punkturinn hjá þeim live en það er ekki hægt að segja það lengur. Ótrúlegt hvernig þessi gaur getur staðið á háa C-inu uppi á sviði í um 3 tíma kvöld eftir kvöld...þvílíkt úthald.
Stjarnan á þessum tónleikum var samt án efa hljómborðsleikarinn hann Jordan Rudess...
Kallinn er með 3 hljómborð sem hann sveiflast á milli allan tímann. Þessi hljómborð eru svo á sérlega sniðugum snúningspöllum svo að hann getur snúið sér í allar áttir og verið frekar líflegur á sviðinu. Einnig er hann kominn með svona "gítarhljómborð"...hehe
Ég veit ekki hvað þetta kallast eða hvað...en þetta tæki fer allavega á öxlina og er í laginu eins og gítar...á því er lítið lyklaborð og spilar hann á það með soundinu úr stóra hljómborðinú sínu. Hann tók þetta og fór fram á sviðið og tók sóló með gítarleikaranum...sérlega töff. Rokk komið í Juiliard kallinn... 
Þetta vor allvega maganaður tónleikar og hef ég ekkert út á Dream Theater að setja...spiluðu góð lög og gerðu það vel. Spiluðu meira að segja mitt all time favourite með þeim...lagið Lines in the Sand. 
Hljómsveitin Symphony X hituðu upp fyrir DT. Þeir spila svona aðeins meira "speed"-progressive-metal. Ég hef hlustað aðeins á þá...og þó bara eina plötu sem ég elska út í gegn...frábær plata sem ber nafnið V: The Mythology Suite. Symphony X eru samt frekar harðir og varð ég (gamli maðurinn) nú pínu þreyttur á að hlusta á þá í klukkustund eða svo. Eins og vera ber er líka lögð minni áhersla á hljóðið hjá upphitunarbandinu sem var augljóst í þessu tilviki. Samt sem áður magnaðir tónlistarmenn í heimsklassa. Jason Rullo á trommunum, Michael Romeo á gítar og svo hann Russel Allen á raddböndin...sem btw er einn af mínum uppáhalds. 
En ætli maður skelli ekki inn lagalistanum eins og ég man hann hérna fyrir þá fáu áhugasömu...
Einnig bendi ég þá fólki á að fara á www.youtube.com og leita að Dream Theater...margt merkilegt þar á ferð...t.d. stúdíó myndband af The Dark Eternal Night...rokk í því 
Constant Motion
Strange Deja Vu
Blind Faith
Surrounded
The Dark Eternal Night
Lines in the Sand
I Walk Beside You
As I Am
In the Presence of Enemies pt. 1
In the Presence of Enemies pt. 2
Encore:
Partur úr:
Trail of Tears
Finally Free
Learning to Live,
In the Name of God,
Octavarium

Dream Theater á fullu...nóg af fólki þarna í Wembley Arena

Ég og Alma fyrir utan Wembley Stadium eftir tónleikana...ég rosa glaður fyrir að sjá Dream Theater og Alma voða glöð að tónleikarnir séu búnir...
hehehe
Rosalega var svo fínt að komast heim á landið góða.
Ég hlakka eiginlega rosalega rosalega mikið til að klára þetta nám mitt...þar að segja kennararéttindin sem ég er að fara í núna í nóvember. Ég er nú samt orðinn atvinnuflugmaður sko...er að bíða eftir skírteininu mínu.
Það er alveg ótrúlegt hve vel þetta hefur gengið núna í haust...má sannarlega segja að nokkrar heilladísir hafi verið að hjálpa mér, því að nákvæmlega allt fór eins og það átti að fara...klikkaði ekki neitt þó að á stundum hafi sannarlega legið við stórslysi.
Ég lenti t.d. viku á eftir í blindfluginu...en ég þurfti nauðsynlega að klára það á tíma til að komast á MCC námskeiðið í byrjun okt...annars myndi allt frestast um mánuð. Ég kláraði því blindflugið á 4 vikum rúmum. Það þurfti því allt að ganga upp og ég þurfti að ná öllum prófum...
Svo þegar við vorum búnir að setja niður prófin 24. sept og 25. sept þá hringdi ég til að bóka mig á MCC námskeiðið, sem þá var því miður orðið fullbókað!! scheize...þá hélt ég að ég væri á leiðinni heim eftir nokkra daga.
Ég ávað þá að hringja í gamla skólann minn í Oxford sem er yfirleitt vel bókaður nokkrar vikur fram í tímann. Þau áttu laust pláss þann 30. október...og reyndar sá konan eitt laust pláss 2. október sem ég og fékk...afar tæpt og svitnaði ég óhemju mikið þann daginn.
Svo þurfti ég líka að klára eitt 300 sjómílna flug áður en ég gat sótt um skírteinið mitt. Ég ákvað að láta reyna á það hérna heima þrátt fyrir leiðinlegt veður núna í haust og vonaði bara það besta. Ég kom heim þann 16. október...og viti menn, daginn eftir var heiðskýrt og rosalega fallegt veður um mest allt land.
Fram að því...og síðan þá...skítaveður!!
Greinilega að einhver er að sjá um mig... 

Ótrúlegt hvað þetta land er fallegt
Hofsjökull í blíðunni 16. október
Annars er bara búið að vera fínt að koma heim og hafa það "gott" og vera að vinna og svona. Bara reyndar búið að vera skítkalt...en þannig er það víst hérna á Íslandinu...
Einnig verða kannski merkilega Douglas Wilson fréttir á næstunni...það á eftir að koma í ljós núna um helgina vonandi.
Þeir sem hafa líka aldrei verið það heppnir að heyra diskinn geta kíkkað á Myspace til að heyra tvö lög
www.myspace.com/stuckinaworld
Ætli þetta sé ekki nóg í bili...
Later dúds..
Sigúrd...

Flott að sjá snjólínuna í Eyjafirðinum...

Minnir mig á jólatré með stjörnuna á toppnum...

Skugginn kann því miður ekki að fljúga svo að það er ansi erfitt að segja að hann sé að lenda...en lítur nú samt út fyrir það...djöfull er gaman að fljúga! 