Life goes on... Ég er núna búinn að vera rúmar þrjár
vikur í Englandinu...ótrúlegt. Áður en ég veit af verð ég kominn
heim í mömmumat og jólamat og meiri mat og ég veit ekki
hvað...mat mat mat...greiðslumat kannski bara líka. Ég er líka
farinn að hugsa út í það hvort ég muni fitna á því að vera hérna
úti...ef það gerist einhvertímann þá verður það hérna í
útlandinu. Ég er alltaf að borða góðan og feitan mat, hef
sjaldan á ævinni borðað jafn mikið. Borða alltaf tvær máltíðir á
dag sem ég verð pakksaddur af og svo inn á milli annar viðbjóður
og óþverri. Það verður hinsvegar bara að koma í ljós.
Kannski
kem ég heim sem Sigurður hinn feiti...hver veit.
Ég fékk
mér allavega geggjað lasagna í kvöldmat
Ég hefði hinsvegar
kallað þetta kíló af bræddum osti með smá fitu og hvítlauksbraði.
Svo voru auðvitað chips með þessu og smá salat sem
skraut...hehe

Þetta
var samt rosalega gott og allgjör slatti. Ég gat allavega ekki
klárað það og hann Addi ekki heldur.
Við
fórum í smá göngutúr í dag að leita að góðum bíl og fundum ekki
neitt...kaupum kannski einn annan bíl sem við fáum þá á
föstudaginn. Húsnæðisleitin er enn í gangi. 
Mér
finnst líka svo skrítið að fólk hafi haft áhyggjur af mér þegar ég
fór út. Sumir héldu að ég myndi svelta í hel og aðrir héldu að ég
kynni ekki að setja í þvottavél.
haha...hlæ að þessu daglegu.
Ótrúlegt hvað sumir þekkja mann lítið...og aðrir sem ég held að
þekkji mann vel þekkja mann lítið...ef þið skiljið hvað ég er að
fara með þessu. Maður verður orðinn svo heimsborgaralegur eftir
árið að það hálfa væri meira en nóg. Búinn að búa í tveim löndum og
skoða heilan andsk.... helling, þannig á lífið að vera.

En
allavega.
Ég fór með bekknum á djammið á seinasta fimmtudag. Ég
ætlaði nú að vera rólegur og koma snemma heim enda skóli á
föstudaginn. Það endaði hinsvegar í óhófi og ég var kominn upp í
rúm um 3:30 minnir mig...blindfullur og allt á fleygiferð í
herberginu
Það hringsnerist semsagt allt.

Ég var
samt gífurlega hress þegar ég mætti í skólann um 8:30. Svo fór
líðanin svona aðeins að versna og var þynnkan við það að drepa mann
um tíma...en það var svosem í lagi þar sem ég var alls ekki einn um
það. Dauðinn sveimaði um... 
Þetta var mjög gaman allavega. Byrjuðu á því að hlaupa á milli bara
þar sem þessir Bretar eru frekar vandlátir greinilega á konur. Sem
mér finnst mjög skrítið þar sem mér finnst þeirra standard ekki
hár.
Hún Guðrún...svo íslenska...kom einmitt og heilsaði upp á
okkur er við vorum með bekknum fyrir utan einn stað og ég hef
sjaldan séð svona marga menn verða ástfangnir við fyrstu sín í
einu. En það er svona að vera hávaxin og ljóshærð frá
Íslandi...þarf ekki meira til. Reyndar held ég að þú þurfir
einungis að vera kvenkyn...rosalegir gaurarnir hérna í
Bretlandi.
En það var allavega rápað á milli og drukkið og spjallað sem endaði
í vitleysu náttúrulega...samt mjög gaman.
Hresst fólk með manni
í bekk...
Hún
Debbie tilkynnti mér einmitt í dag að hún ætli að baka handa mér
tertu þegar ég á afmæli.
Svo heimtaði hann Ed Ridley að við
færum út og ég biði þeim öllum í glas...hehe Kemur í ljós hvernig
það fer 
En Helgi minn...kemur í ljós hvort að kakan hennar verði betri en
þín kaka í fyrra!! Ég efast stórlega um það...hún þarf allavega að
vera ansi góð hjá henni. 
Ég er bara farinn að fá súkkulaði köku á hverju ári núna...og frá
öðrum en ömmu semsagt. Amma gefur mér alltaf skúffuköku...namminamm

En
já...ætli þetta sé ekki að vera nóg í bili. Skóli í fyrramálið og
svona...
Eitt
enn kannski...ég mæli sterklega með að allir sjá Wallace
and Gromit: The haunt of the Were-rabbit minnig mig að hún
heiti. Ég sá hana á föstudagskvöldið og var vel sáttur

Set
hérna í lokin nokkrar myndir sem ég hef tekið á símann hérna í og
hjá skólanum mínum. Ekkert klassamyndir en svona aðeins fyrir
foreldrana og aðra nærstadda sem eiga eftir að koma í heimsókn og
sjá þetta 

Þarna er inngangurinn inn í skólann. Hægra megin í portinu
er gengið inn í skólann og vinstra megin alveg á endanum er hornið
á Starbucks staðnum. Er svona hægt að fá flest allt þar til að lifa
af...svona matarlega séð.

Hérna er svo matsalurinn, eða lítill hluti af honum.
Þarna eru sjálfsalarnir sem halda í mér lífi þessa dagana...hehe.
Þarna eru líka eitthvað fólk sem er méð mér í bekk 

Hérna er svo sólsetur þann 26. sept minnir mig. Rómó er
þaggi? Hér í Oxford er nefnilega svo rómó....hvað annað?

En ég verð nú bara að rölta með video cameruna mína einn
hring fljótlega og koma því á netið
Heyrumst og kveðjur til
allra bara.
Ég þakka henni móður minni fyrir góðan pakka í dag. Þá
kemst maður fullklæddur í ræktina loksins
Ég verð líka að hugsa
mjög vel útpælda lygi fyrir morgundaginn. Héldu allir að ég væri að
fá sent klámmynda safnið mitt að heiman. Verð allavega að geta
logið að Debbie með það...stelpur eru nefnilega svo auðtrúa!
haha...fæ örugglega slapp fyrir þetta comment. 
En djöfull ætti ég rosalegt safn ef þetta væri
klámmyndasafn...stór kassi sko. En nóg um það...kominn svefngalsi í
mann....hehe
Sigúrd...
ps. Ég afsaka
stafsetningarvillur...eða réttara sagt innsláttarvillur vona
ég...er soltið þreyttur 
...og já, gleymdi
einu. Gunnar kallinn vill endilega að ég svari þessari vísu hans
sem hann setti hér í commenti í seinustu færslu. Jæja...
Í Oxford eru
gellurnar,
ef gellur má nú kalla!
Ég held ég fari í kellurnar,
og safni mér svo skalla!
Góða nótt og takk
fyrir mig halelújahh!!
...djöfull sökka
ég...just look at the time beibs...